به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، فایننشالتایمز در گزارشی به وضعیت اقتصادی نسل Z در بریتانیا پرداخته و نوشته است افزایش هزینه مسکن، دشواری ورود به بازار کار، رشد محدود دستمزدها و فشار هزینههای زندگی باعث شده بسیاری از جوانان این نسل نتوانند به برخی اهداف، از جمله خرید خانه، استقلال مالی و تشکیل خانواده، دست پیدا کنند.
در این گزارش تأکید شده است که مسئله نسل Z تنها پایین بودن درآمد نیست؛ بلکه فاصله میان درآمد جوانان و هزینه دستیابی به یک زندگی مستقل به شکل قابل توجهی افزایش یافته است.
قیمت مسکن؛ مانع بزرگ استقلال جوانان
یکی از اصلیترین مشکلات نسل Z در بریتانیا، هزینه بالای مسکن است. قیمت خانه و اجارهبها طی سالهای گذشته سریعتر از درآمد بسیاری از جوانان افزایش یافته و همین مسئله باعث شده است تعداد بیشتری از جوانان برای مدت طولانیتری در خانه والدین خود زندگی کنند.
برای جوانی که تازه وارد بازار کار شده، تأمین مبلغ لازم برای پیشپرداخت خرید خانه دشوارتر از گذشته است. از سوی دیگر، اجارهبهای بالا نیز بخش قابل توجهی از درآمد ماهانه را مصرف میکند و توانایی جوانان برای پسانداز را کاهش میدهد.
دادههای بازار مسکن نیز ابعاد این فشار را نشان میدهد. بر اساس دادههای اداره ثبت املاک انگلستان که در بررسی روزنامه ایندیپندنت مورد استفاده قرار گرفته، متوسط قیمت خانه در انگلستان طی حدود سه دهه از نزدیک ۵۰ هزار و ۶۷۹ پوند در سال ۱۹۹۵ به حدود ۲۸۶ هزار و ۵۹۴ پوند رسیده است؛ یعنی قیمت متوسط خانه تقریباً ۵.۶ برابر شده است.
در مقابل، رشد درآمد در این دوره با افزایش قیمت مسکن همگام نبوده است. همین فاصله میان قیمت دارایی و درآمد نیروی کار، ورود نسل جوان به بازار مالکیت را دشوارتر کرده است.
وقتی بازار کار تغییر شکل میدهد
در کنار مسکن، ساختار بازار کار نیز برای نسل جدید تغییر کرده است. بسیاری از جوانانی که وارد بازار کار میشوند با رقابت شدید برای مشاغل مناسب، نااطمینانی شغلی و رشد نهچندان سریع دستمزدها روبهرو هستند. این وضعیت باعث شده است حتی داشتن شغل نیز الزاماً به معنای برخورداری از امنیت اقتصادی کافی نباشد.
در گذشته، داشتن یک شغل تماموقت میتوانست مسیر نسبتاً مشخصی برای رسیدن به استقلال مالی، خرید خانه و تشکیل خانواده ایجاد کند؛ اما برای بخشی از نسل جدید، این مسیر دیگر به همان اندازه هموار نیست.
مقایسه وضعیت جوانان امروز با نسلهای گذشته نشان میدهد مسیر رسیدن به استقلال اقتصادی طولانیتر شده است.
افزایش سن خرید نخستین خانه
یکی از نشانههای این تغییر، افزایش سن خرید نخستین خانه است.فایننشالتایمز در گزارشی درباره بازار مسکن بریتانیا نوشته است که متوسط سن خریداران نخستین خانه به نزدیک ۳۴ سال رسیده است؛ در حالی که این رقم در سال ۲۰۰۰ حدود ۲۹ سال بود. افزایش سریعتر قیمت خانه نسبت به دستمزدها یکی از عوامل اصلی این روند عنوان شده است.
به این ترتیب، نسل Z با بازاری مواجه است که در آن قیمت داراییها، بهویژه مسکن، فاصله بیشتری با درآمد نیروی کار پیدا کرده است.
شکاف نسلی در مالکیت و ثروت
این شرایط میتواند به تشدید شکاف ثروت میان نسلها نیز منجر شود.
نسلهای قبلی که در دورههای گذشته وارد بازار مسکن شدهاند، در بسیاری از موارد از افزایش ارزش دارایی خود منتفع شدهاند؛ در حالی که جوانانی که هنوز صاحب خانه نشدهاند، برای ورود به بازار مالکیت به سرمایه اولیه بسیار بیشتری نیاز دارند.
در نتیجه، یکی از مهمترین شکافهای اقتصادی میان نسلها در بریتانیا، شکاف میان ثروت صاحبان مسکن و درآمد جوانانی است که هنوز وارد بازار مالکیت نشدهاند.
از این منظر، مشکل نسل Z صرفاً مسئله دستمزد پایین نیست؛ بلکه ترکیبی از قیمت بالای مسکن، اجارهبهای سنگین، دشواری ورود به مشاغل مناسب و هزینههای زندگی است که مسیر رسیدن به استقلال مالی را طولانیتر کرده است.
این تحولات همچنین میتواند تصمیمهای مهم زندگی، از جمله تشکیل خانواده و فرزندآوری، را به سنین بالاتر موکول کند.
در مجموع، تجربه نسل Z در بریتانیا نشان میدهد که افزایش درآمد، بدون دسترسی به مسکن مقرونبهصرفه و امنیت شغلی، لزوماً به معنای افزایش رفاه و استقلال اقتصادی نیست.
223223