خبرگزاری تسنیم ـ وجیهه فتاحی| هنوز خورشید کامل بر آسمان ایلام ننشسته، اما مرز مهران از تپش افتاده نیست؛ گویی اینجا دیگر یک نقطه مرزی معمولی نیست، گذرگاهی است میان زمین و آسمان؛ جایی که هزاران دل بیقرار، کولههای کوچکشان را برداشتهاند تا راهی شوند به سمت سرزمینی که نامش برای عاشقان، معنای دیگری دارد؛ کربلا.
.
به گزارش خبرنگار تسنیم از مرز مهران، در پانزدهمین روز ماه صفر، تنها چند روز مانده تا اربعین حسینی، موج حضور زائران در این مرز بینالمللی همچنان ادامه دارد. زن و مرد، پیر و جوان، کودکانی که پرچمهای کوچک در دست گرفتهاند و عاشقانی که با چشمانی خیس از شوق، قدم در مسیر زیارت گذاشتهاند؛ همه آمدهاند تا سهمی از این سفر بینظیر داشته باشند.
اینجا هر کسی قصهای دارد؛ یکی سالها انتظار کشیده تا دوباره در صحن و سرای سیدالشهدا(ع) نفس بکشد، دیگری برای نخستین بار راهی شده و با چشمانی پر از شوق به مسیر نگاه میکند. برخی زیر لب ذکر میگویند، برخی تصویر کربلا را در ذهن مرور میکنند و بعضی تنها یک جمله بر زبان دارند: «فقط برسیم…»
مهران این روزها رنگ دیگری گرفته است؛ از نخستین ساعات صبح، مسیرهای منتهی به مرز پر از قدمهایی است که مقصدشان یکی است. صدای حرکت جمعیت، زمزمه دعاها، سلامهای عاشقانه به حضرت اباعبدالله(ع) و بوی موکبهایی که با عشق خدمت میکنند، حالوهوایی ساخته که وصفش آسان نیست.
بر اساس آمارها، از ابتدای ماه صفر تاکنون بیش از یک میلیون و 400 هزار نفر از مرز مهران تردد کردهاند و تنها از بامداد امروز تا ساعت 10 صبح نیز بیش از 122 هزار زائر از این مرز عبور کردهاند؛ اما پشت این اعداد، روایت هزاران دل بیقرار نهفته است؛ انسانهایی که کیلومترها راه آمدهاند تا چند قدم به حرم نزدیکتر شوند.
در این مسیر، موکبها همچون ایستگاههای عشق برپا شدهاند؛ یکی آب خنک تعارف میکند، دیگری غذایی ساده اما سرشار از محبت آماده کرده و دیگری خستگی را از چهره زائران میشوید. اینجا خدمت، زبان مشترک همه است؛ از پیرمردی که چای میریزد تا جوانی که شبانهروز برای ساماندهی مسیر تلاش میکند.
همزمان با افزایش موج حضور زائران، امکانات رفاهی، پارکینگها و پایانه برکت نیز فعال است و بیش از 700 دستگاه اتوبوس و ون برای جابهجایی زائران در نظر گرفته شده تا مسیر بازگشت و تردد عاشقان با سهولت بیشتری انجام شود.
اما آنچه در مهران بیش از هر چیز به چشم میآید، نه تعداد خودروها و نه آمار ترددهاست؛ آنچه این مرز را متفاوت کرده، اشکهای پنهانی است که گوشه چشم زائران مینشیند، لبخندهایی که از شوق زیارت شکل میگیرد و دلهایی که پیش از رسیدن به کربلا، در همین نقطه مرزی به پرواز درآمدهاند.
مهران این روزها فقط یک مرز نیست؛ یک وعدهگاه عاشقی است؛ جایی که میلیونها دل، راهی یک مقصد میشوند و هر قدم، تکرار یک عهد است: «لبیک یا حسین(ع)»
انتهای