تبیین ابعاد بازدارندگی فرامرزی و دگرگونی در محاسبات امنیتی منطقه+اینفوگرافیک

به گزارش نبض بازار- یکی از کلیدی‌ترین مؤلفه‌های این دکترین، تعریف توازن قوا بر اساس «هزینه‌کرد متقابل» است؛ بدین معنا که هرگونه حمایت لجستیکی یا میزبانی از نیرو‌های متاصم توسط کشور‌های ثالث، منجر به تغییر وضعیت این جبهه‌ها از «منطقه خاکستری» به “بانک اهداف عملیاتی” می‌گردد. داده‌های آماری نشان می‌دهند که توانمندی فنی ایران در وارد کردن ضربات دقیق به مراکز ثقل حامیان ائتلاف، محاسبات سیاسی در پایتخت‌های منطقه را با دگرگونی بنیادین مواجه کرده است.

اشراف بر پایگاه‌های میزبان و مراکز فرماندهی

بر اساس پایش‌های اطلاعاتی، بیش از ۳۵ پایگاه نظامی متعلق به ایالات به طور مستقیم در تیررس شبکه‌ی یکپارچه موشکی و پهپادی ایران قرار دارند. توانمندی ایران در این بخش بر «دقت نقطه‌زنی» استوار است. بهره‌گیری از موشک‌های هایپرسونیک نسل جدید و پهپاد‌های انتحاری، امکان عبور از لایه‌های پدافندی پیشرفته نظیر پاتریوت و تی‌اچ‌ای‌ای‌دی را فراهم آورده است. (CEP) موشک‌های کلاس «خیبرشکن» و «فتاح» به کمتر از ۵ متر تقلیل یافته است. در صورت فعال‌سازی پاسخ عملیاتی، انهدام تجهیزات نظامی در کشور‌های میزبان، هزینه‌ای بالغ بر ۴۰ میلیارد دلار تنها در لایه اول به این کشور‌ها تحمیل خواهد کرد.

اهرم انرژی و فلج‌سازی شریان‌های اقتصادی

توانمندی ایران در ایجاد اختلال در مجاری صادراتی انرژی، کارآمدترین ابزار برای تغییر رفتار سیاسی بازیگران منطقه‌ای است. پالایشگاه‌های راهبردی و پایانه‌های صادرات نفت و گاز در منطقه، به شدت در برابر حملات پهپاد‌های انتحاری و موشک‌های کروز «پاوه» آسیب‌پذیر هستند. اصابت‌های دقیق به واحد‌های تصفیه، می‌تواند تولید انرژی را برای ماه‌ها متوقف کند. توقف صادرات نفت در کشور‌های حامی ائتلاف، روزانه خسارتی معادل ۱.۸ میلیارد دلار به درآمد ارزی آنها تحمیل می‌کند. علاوه بر این، جهش قیمت جهانی نفت به محدوده ۱۸۰ تا ۲۰۰ دلار، برای کشور‌های حامی ائتلاف به یک شوک مالی غیرقابل مدیریت تبدیل می‌گردد.

توانمندی سایبری و اختلال در زیرساخت‌های مدنی

قدرت نامتقارن ایران در حوزه سایبری قادر است هزینه‌های سنگینی را به زیرساخت‌های حامیان ائتلاف تحمیل کند. نفوذ به شبکه‌های هوشمند توزیع برق و آب در شهر‌های استراتژیک، منجر به توقف فعالیت‌های صنعتی می‌گردد. برآورد‌ها نشان می‌دهند که هر ۲۴ ساعت خاموشی در مراکز تجاری، منجر به کاهش ۰.۵ درصدی در تولید ناخالص داخلی (GDP) این کشور‌ها می‌شود. همچنین اختلال در سیستم‌های بانکی، منجر به فرار سرمایه و خروج گردشگران شده که بار مالی بالغ بر ۱۵ میلیارد دلار در ماه نخست تنش‌ها ایجاد می‌کند.
در نهایت، ایران موفق شده است یک «توازن وحشت مالی» ایجاد کند. واقعیت‌های عددی حاکی از آن است که ایران قادر است با صرف هزینه‌ای اندک در عملیات‌های نامتقارن، هزینه‌هایی در ابعاد ده‌ها میلیارد دلار به اقتصاد‌های شکننده حامی ائتلاف تحمیل کند. این سطح از بازدارندگی، ضامن امنیت ملی ایران و مانع از شکل‌گیری ائتلاف‌های پایدار علیه تمامیت ارضی کشور است.